..:: e-Lady.pl ::..

Teoretycznie tzw. miniony ustrój to przeszłość zamknięta, dostępna wyłącznie w archiwalnych kronikach filmowych, opowieściach rodziców i serialu “Alternatywy 4″. Teoretycznie. W praktyce każdy z nas jest w stanie świetnie zakonserwowane PRLowskie kwiatki wskazać.
Mniejsza o panie w urzędach (tu powoli bo powoli, ale zmienia się na lepsze) czy w okienkach pocztowych. Mniejsza o ekspedientki, bo gdyby mi płacili niewiele ponad minimum krajowe to moja motywacja też byłaby w granicach minimum. Ale od pewnego czasu, a konkretniej od chwili gdy staliśmy się szczęśliwymi posiadaczami czterech kółek, problemem numer jeden stało się znalezienie mechanika. Niby nic takiego, na każdej niemal ulicy jest jakiś zakład z szyldem “mechanika samochodowa”, ale oczywiście my musimy mieć swoje fanaberie. Otóż marzy nam się czysty warsztat. I tu zaczynają się schody. Polecanych fachowców jest sporo, cóż, kiedy w ich warsztatach panuje sodoma i gomora. Brud, syf, strach wejść niekiedy do środka, że o tapicerce “po robocie” nie wspomnę. Ja naprawdę pedantką nie jestem, wręcz przeciwnie, na moim biurku panuje, powiedzmy, artystyczny nieład, ale bez jaj. Zdaję też sobie sprawę z tego, że warsztat samochodowy ma swoje prawa i nikt tam z podłogi jeść nie będzie, ale mnie odrzuca. Po prostu, zwyczajnie mnie odrzuca.
Oczywiście dorobiłam sobie ideologię, dlaczego w rzeczonych przybytkach jest taka a nie inna sytuacja. Otóż, za czasów PRLu samochodami jeździli głównie panowie, na zmianę z paniami swymi oczywiście, ale to oni podejmowali decyzje w sprawie napraw, remontów i ogólnego pucowania. I czego się może spodziwać facet u mechanika? Fachowości, terminowości, tego że nie będzie zbytnio kantował na sprzęcie i oczywiście swojskości Jak wyglądały kąciki do majsterkowania naszych ojców i wujków wszyscy wiemy. Na palcach jednej łapki jestem w stanie policzyć tych, którzy mieli poukładane i pozamiatane na wysoki połysk. I taki mechanik z odpicowanym warsztatem wzbudzałby głęboką nieufność.
Tyle że czasy się zmieniły. Dwa samochody w rodzinie nie są już niczym szczególnym, tak samo jak posiadanie prawa jazdy i samochodu wyłącznie przez panie. A z kobiecego punktu widzenia, taki uświniony warsztat zaufania nie wzbudza. Co drogim panom mechanikom za pomocą tegoż bloga poddaję pod rozwagę.