..:: e-Lady.pl ::..

Łykend jak przystało na Sopociankę spędziłam na plaży, bez której życie moje marne i szare by było niechybnie… A że na plaży spędza się godzinki dłuuugie przerywane ożywczymi tylko kąpielami to zjawisko obserwacji kwitnie we mnie jak słoneczniki w sierpniu…

Polski zwyczaj plażowania jest dość ciężkostrawny. Taki wniosek nasuwa mi się niezmiennie….

1. primo to stadne okupowanie działki piachu – złażą sie całe rodziny z samotnymi psiapsiółkami i innymi pociotkami, rozkładają biwak cały (fotele, leżaki, parasole, parawany) osaczając biednych ręcznikowców i rozpoczynając nieprzerwane bzyczenie….

2. żarło; mało kto nie przynosi wałówki, choć akurat na miejscu niektórych wcisnąwszy się opalacz/slipki straciłabym totalnie apetyt… „Heniek, cesz kanapkę???” „Co to za kiełbasa, gdzie kupiłaś?” „Są jakieś ciastka? Pieguski? A bez orzechów?” Mlaszczą, ciamkają… nie widzę, nie słyszę

3. pifko; najlepiej się rozkładać pod barkiem plażowym i najlepiej o tym wiedzą panowie z baaardzo rozwiniętymi mięśniami piwnymi, którzy w ramach treningu ciągną brzuchole po piachu po browca raz na pół godziny… wiem, czepiam się, co mnie to obchodzi… Jezuuu, wyobrażasz sobie jakby taki się na tobie położył??? pyta moja przyjaciółka. Próbuję szybko zdławić moją mózgową kreatywność.

4. zaczepki; A koleżanki to skąd? A gdzie się dziś bawicie dziewczyny? A możecie nam zrobić zdjęcie? Z trąbek małych, kopiemy kartfle na działce i nie umiemy aparatu obsługiwać. Naprawdę wyjście na plażę nie oznacza: hej, rozebrałam się i czekam aż mnie poderwiesz…

5. lanserzy; spacerują zwykle wzdłuż brzegu – panienki w żarówiastych stringach z młodszej siostry i kolesie co to łatwiej przeskoczyć niż obejść; dumnie prężą swoje ciała, tatuaże eksponują, wzrokiem zadziornym zamiatają… a ja tak lubię się gapić w w piękny morski horyzont

6. śmieci; nie społeczne tylko najzwyczajniesze – plastikowe, workowe, papierowe; wszędzie, bo właściwie czemu by do wody nie wrzucić? Naśmiecimy trochę Szwedom, co by się tak z tą ekologią nie pchali. Zastanawiam się czy ci ludzi mają w domach taki mały sprytny wynalazek pod zlewem w kuchni; czy tak sobie rzucają pod nogi ogryzkami i kapslami; w sumie fajna zabawa…

7. dzieci; uwielbiam – żeby nie było wątpliwości; ale nie sypiące piachem po oczach, wrzeszczące Ja chcę…!!!! i biegające po głowach. A już dzieci w koloniach są jak bakterie – mnożą się i atakują, a człowiek staje się bezsilny…

No dobra, już sobie ponarzekałam. Jak ktoś ma jakieś ciekawe obserwacje to zapraszam do dodania.

Oczywiście, można inaczej. Dowód? w ostatni piątek odbył się w Sopocie wyścig dookoła molo i 124 ludków podjęło wyzwanie!!! w tym oczywiście pisząca te słowa Było sportowo, zdrowo i bardzo wesoło – szersza relacja do obejrzenia.