..:: e-Lady.pl ::..

Słowami niezawodnego jak zawsze Wieszcza można podsumować skomplikowane relacje między sklepem internetowym Merlin.pl a jego klientami.
Fakt, można jeszcze podejść do rzeczy cynicznie i powiedzieć, że to czysty seks, bez odrobiny uczucia.

No bo tak. Merlin po raz kolejny radośnie unowocześnił logo swoje, ale na poprawkach okołologowych tym razem się nie skończyło, bowiem do remontu wizualnego poszedł cały sklep.
Chcieli dobrze, wyszło im nieteges. Inaczej: mnie się nie podoba i jak po necie chodzę, tak nie widzę pozytywnej opinii. Owszem, przyznaję, nie szukam jej zbyt intensywnie.

Merlin na swojej stronie głównej zaprasza do odnowionego sklepu i dziękując za dotychczasowe opinie prosi o kolejne. Fama głosi, że jeśli głosy na nie będą przeważały, to może stary layout powróci. Pożyjemy, zobaczymy. Tymczasem klienci, chcąc nie chcąc, korzystają z ich usług, bo co tu ukrywać, ofertę mają nadal bezkonkurencyjną. Ogromnym jak dla mnie plusem jest „manie” wszystkiego w jednym miejscu. Książka, jakaś gra, płyta z ulubioną muzyką, może jakiś film, włala, paczka/ kurier za dwa-trzy dni jest w domu. I nic to, że po remoncie trudniej się po sklepie poruszać, może nie trudniej ale mniej wygodnie- Merlin.pl i jego klienci to jak stare dobre małżeństwo, byle czym się do siebie nie zrażają, od czasu do czasu łyżkami drewnianymi po głowach się piorą, ale żyć bez siebie nie mogą.

Sama przyznaję, że Merlina traktuję przede wszystkim w charakterze katalogu. Sprawdzić, czy książka już wyszła, jaką ma cenę rynkową, jaką okładkę- wejść na stronę sklepu jest mi znacznie łatwiej i szybciej niż brnąć przez strony wydawców. Acz po ostatnich zmianach zaglądam do nich rzadziej, bowiem w opisie książki „cena rynkowa” gdzieś mi zniknęła, a pozostało samo suche „nasza cena”. Złośliwie można podejrzewać cichą podwyżkę.

No ale plusa mają u mnie za ostatnią kampanię reklamową:
„Murzynek Rambo”
„Ali Baba i czterdziestolatek”
„Dr Dolittle & Mr Hyde”
„Tato chrzestny II”
„Polowanie na czerwony kapturek”

Kupuję to. Podoba mi się gra słów i skojarzeń, zapisana odpowiednią czcionką i dopasowana idealnie do oferowanego towaru. Jednym zdaniem brawa dla copywritera!
(ale żeby nie było zbyt miło- wkurzają mnie merlinowe reklamy z dźwiękiem, spotykane co i rusz na wszystkich możliwych stronach internetowych. Ciekawostka, jaki mieli budżet…)

Dla kontrastu- Wrocław mamy od paru tygodni oblepiony reklamami rajstop. Nie subtelna Gatta tym razem, nie ekstrawagancka Marilyn, ale nasz swojski „Adrian”. Głowę daję, że łapę na ichnim marketingu trzyma szef, bo jest to juz druga seria billboardów noszących znamiona tak zwanej „reklamy szefa”.
Na reklamie mamy figlarną modelkę, dość nonszalancko umalowaną, z lekka roznegliżowaną, frywolnie upozowaną. I hasło: Adrian mnie zniewala.
Klękajcie narody.