..:: e-Lady.pl ::..

Przyznam się na wstępie, że polskim futbolistom nigdy nie kibicowałam, nasze narodowe łapanie kopert zamiast piłki w bramce mocno mnie zniesmacza, zaś chuligaństwo łysych kiboli skłania ku poparciu postulatów z cyklu: stadiony zaorać, buraki posadzić…

Ale całym sercem, mózgiem blondynki, obiema rękoma i nogami oczywiście, byłam za organizacją EURO 2012 w nadwiślańskim kraju. I to nie z patriotyzmu, który każe Polakom latać wciąż w tych nietwarzowych szalikach za Małyszem albo kibicować wbrew rozsądkowi za swoimi, choć więcej męczą Bogu ducha winną murawę niż grają.

EURO JEST NASZE!!!! To szansa wielka i jestem pewna, że damy radę, a na świecie znów mówić zaczną, jak za Chrobrego, co dla Ottona zjazd gnieźnieński rabnął, że aż huczało, jaka to polska gościnność, jaki klimat, jakie ludziska z sercami wielkimi.

I już nawet nie chodzi mi o to, że zarobimy na hotelach, że autostrady zaczną się szybciej materializować, żeby wstydu nie było, że gospodarka dostanie kopa, jak z muskularnej nogi boskiego Ronaldhino. Jestem po prostu bardzo szczęśliwa, że będziemy mieli okazję pokazać, że tu nie ma niedźwiedzi polarnych na ulicach, że nie tylko hydraulicy i pielęgniarki się rodzą, że wcale wódką i schabowym nie stoi w każdej knajpie.

I trzeba tą okazję złapać mocno, wycisnąć do suchej nitki i nawet, jak z grupy żadnej panowie w pończochach nie wyjdą, to trzeba zrobić tu takie igrzyska sportowe, żeby miszczowie włoskich i hiszpańskich lig ze łzami w oczach wyjeżdżali. A potem tęsknili – za tymi dziewczynami, za tym rześkim piwem, „za polami malowanymi zbożem rozmaitem, wyzłacanymi pszenicą , posrebrzanymi żytem”.. Już Adam M. wiedział!