..:: e-Lady.pl ::..

Na froncie wrocławskim zmiany, zmiany, zmiany. Nie dość że sesja, to jeszcze zaczyna się robić kocioł w pracy. Moje Kochanie wzięło mianowicie tzw. sprawy w swoje ręce i z byłym szefem umowę o pracę rozwiązaliśmy w trybie natychmiastowym niemal. Porozumienie stron, oczywiście, ale pismo ma datę 27 czerwca, wypowiedzenie umowy jest z dniem 30 czerwca. Od lipca totalnie i nieodwołalnie na swoje.

I mam tutaj mieszane uczucia. Raz, że się do tego etatu Kochania przyzwyczaiłam. Oczywiście nie zrywamy kontaktów, dalej będziemy świadczyć firmie usługi różne, z tym że w związku z popieprzonym polskim prawem będzie trzeba cokolwiek kombinować z fakturami. No, ale to już nie to samo co ciepły etacik i kasa przybywająca na konto z błogosławioną regularnością.
Dwa – teraz najbliższe miesiące Kochania zależą od zbyt wielu czynników na które nie do końca mamy wpływ, a tego tygryski bardzo nie lubią. Więc w imię przyszłych sukcesów będzie trzeba nie raz i nie dwa razy ponaginać trochę uśmiech swój, co by nas różne nie do końca przyjemne persony dobrze przyjęły. Cóóóóż. Jak mus to mus.
Trzy – najprawdopodobniej moja działalność gospodarcza nie będzie już długo funkcjonowała. Z DG przechodzimy z Kochaniem w spółkę cywilną. I znów będzie biegania, załatwiania, odkręcania, rejestrowania… moc niech będzie z nami.

Ale są też plusy dodatnie całej sytuacji. Będzie można ustawiać sobie dzień pracy po swojemu, przynajmniej w przypadku Kochania. A więc żadne sztywne godziny punkt 8 ruszamy do pracy, punkt 16 zamykamy za sobą drzwi. Jak nam się chce to wstajemy do pracy o 10, a jak nam się nie chce to o 12

Ubędzie biurowych ploteczek, więc wydajność pracy powinna ostro pójść w górę. Po za tym wynajmujemy na spółkę pomieszczenie biurowe (Kochanie tam już było i mówi, że nazywanie tego biurem jest pewnym nadużyciem i on – facet! po polibudzie!- klienta by tam nie zaprosił), którego najpoważniejszą zaletą jest lokalizacja. Jakieś 400 metrów od wrocławskiego rynku głównego, ulica Ruska to brzmi dumnie, nie?

Będzie można rozłożyć się z laptopami w Rynku i pracować sobie opalając przy okazji marmurowe ciała nasze. Będzie można jechać odwiedzić ekipę toruńską bądź warszawską bez wypisywania wniosków urlopowych. Szczytem marzeń jest, by zasuwać ostro powiedzmy półtora miecha, a potem robić sobie tydzień uczciwego urlopu (specyfika mojej pracy sprawia, że to dłuugo pozostanie w sferze marzeń).

No i najważniejsze – żeby w końcu mieć wolne chociaż dwa wieczory w tygodniu. Bo smutno byłoby zejść na zawał przed 30 urodzinami

I tym optymistycznym akcentem kończę i wracam do moich logicznych baranów.