O twórczości Izabeli Sowy zdanie mam jak najlepsze. Wspaniała owocowa trylogia, z mocnymi bohaterkami i wyraziście zarysowanymi bohaterami czytała się właściwie sama. Mimo iż momentami tematyka robiła się mocno poważna. (więcej…)
Palma pierwszeństwa, dla precyzji.
Jest taki chodzący po babskich salonach i salonikach pogląd, że jak zostajesz matką to ci sie wszystko przewartościowuje i nagle sama dla siebie jesteś na drugim miejscu. Najważniejsze jest dziecko… (więcej…)
„Leżąc we wspólnym łóżku czujesz się naprawdę żonaty, dwoje ludzie broniących się razem jako jedność przeciwko światu. I każdej nocy spoczywasz w tej ciepłej fortecy”. … (więcej…)
Mimo postępującej informatyzacji urzędów, gwałtownego wypierania maszyn do pisania przez komputery czy wręcz laptopy papierkologia stosowana nadal trzyma się mocno, segregatory stoją na swoich miejscach a urzędnicy płci obojga nie za bardzo są zorientowani we własnym bałaganie. (więcej…)
Parking przed marketem, ja w ferworze walki z wyciąganiem z bagażnika okrutnie dużych przedmiotów i dwaj studenci. Przez ramię mignęli legitymacją uśmiechając się i pytając czy mogą zadać kilka pytań w ramach zlecenia, które wykonują dla pobliskiej apteki. (więcej…)
Znacie zabawę w różnice? Dwa obrazki, z pozoru takie same, trzeba znaleźć szczegóły, które je odróżniają. No więc zadanie: męska i żeńska toaleta. Dla leniwych gotowy zestaw odpowiedzi:… (więcej…)
Wyczytałam ostatnio w prasie, że entomolodzy (spece od robali) będę liczyć wielonożne stwory w Borach Tucholskich. W kościołach liczą wiernych i niewiernych uczęszczających, w jaskiniach nietoperze, a w polityce rzeczpospolite… (więcej…)
Jak to mawiano w czasach pana Kmicica, mea maxima culpa, trochę się nie odzywałam, ale działo się na froncie pracowniczym, oj działo. (więcej…)
Co robił pracownik w czasach PRL, jak zdarzyło mu się zachorować? Ano, szedł do lekarza, brał zwolnienie na tydzień albo i dwa i spokojnie się kurował. Co robi pracownik w początkach wieku XXI, w średnio-rozwiniętym kraju leżącym w centrum Europy? (więcej…)
Kto lata, ten wie, że w samolocie nie palimy, nie dzwonimy i nie przewozimy bomb. Dla bezpieczeństwa swojego i współpasażerów, nawet jeśli połowa z nich to członkowie Al-Kaidy. Tak się jakoś przyjęło – solidarność potencjalnych rozbitków. I byłoby miło i przyjemnie, gdyby ktoś nie wymyślił Airbusa 380… (więcej…)