..:: e-Lady.pl ::..

Jak co roku twarz mi blednie, włos mi rzednie, i to nie z powodu depresji jesienno-zimowej, ale zbliżającego się końca roku?

Kto wymyślił to świętowanie sylwestrowe nie wiem i to może lepiej, bo na nieboszczykach ponoć psów się nie wiesza. Ale fakt że jest i niewiele da się z tym zrobić gryzie mnie okrutnie. Bo na opak od Walentynek, Nocy Świętojańskiej czy Halloween, które da się beztrosko bojkotować, tutaj sprawa jest o wiele trudniejsza. Nawet jak się ubzdryngolisz po dobranocce i pójdziesz spać (jak już nieraz próbowałam) to i tak na sucho nie ujdzie. Petardy o północy budzą pewnie i moich przodków po cmentarzach, zaś na drugi dzień rano wszyscy są fatalnie skacowani i przez tydzień trzeba odpowiadać na pytania ? ?gdzie byłaś na Sylwestra??, ?No co ty??, ?Dlaczego??.

I ja się na ogół naprawdę nie poddaję presji tłumu, wręcz przeciwnie uwielbiam iść pod prąd ? golić głowę przed maturą, nie chodzić na pogrzeby rodziny, nie odkładać na emeryturę, nie korzystać z ubezpieczeń, kąpać się w zimnym morzu i unikać stałej pracy. Ale ten Sylwester mnie zwykle dopada ? albo że próbuję przed nim obsesyjnie uciec, albo że poddaję się owczemu pędowi i ląduję na imprezie, której absolutnie nie rozumiem.

Co mi tak tam wadzi poza mdłym szampanem? Presja, że trzeba się wystroić, upić, zszargać i skakać jak głupek o północy, w której nic ciekawego wedle mnie nie ma. Ludzie, którzy dostają małpiego rozumu i całują wszystkich dokoła, bo stary kalendarz można zdjąć ze ściany. Całkowite zmarnowanie przyjemności pierwszego dnia Nowego Roku, gdzie zamiast walki z kacem, niestrawnością i bólem głowy (względnie wyrzutami sumienia, że się z kimś przespało / nie przespało), powinno się leźć w naturę ? nad morze, w góry, do zaśnieżonego lasu, w gronie przyjaciół i z butlą wina, i witać jak pierwotni kolejne 12 miesięcy radości, sukcesów, miłości i niespodzianek – których to wszystkim z całego serca życzę!!!