..:: e-Lady.pl ::..

Po raz kolejny nie mogę się powstrzymać, by nie rzec: Czechom gratulujemy Davida Černý’ego. Piszę to najzupełniej szczerze i bardzo proszę nie doszukiwać się tu ironii bądź sarkazmu.

O tym kto zacz Černý dowiedziałam się w zasadzie niedawno. Kilkanaście tygodni temu „Duży Format” opublikował obszerny materiał Mariusza Szczygła na temat najbardziej znanego współczesnego czeskiego rzeźbiarza/ wulgarnego intelektualisty (do wyboru), który moim nieskromnym zdaniem w diagnozowaniu współczesności bliski jest geniuszu. Artykuł o Černým właśnie. Tekst rewelacyjny, podobnie jak niesamowity jest jego bohater oraz czynione przez niego instalacje. Aż chciało by się rąbnąć pięścią w stół i dobitnie powiedzieć: tak, to właśnie jest współczesna sztuka, bo to ona zmusza widzów do refleksji (a nie kolejny penis przybity do krzyża w nadziei na rozdmuchanie afery przez dziennikarzy). Ale Černý, artysta nietuzinkowy kolejny raz pokazał światu co potrafi. Bowiem na okoliczność prezydencji Czech w mateczce Unii czeski rząd zlecił przygotowanie instalacji „Entropa – Stereotypy są barierami do zburzenia„.
Reakcja na rzeczoną instalację jest różna, jeśli wierzyć mediom na słowo widzowie klaszczą, dziennikarze również są na tak, a politycy na wszelki wypadek przepraszają tych, którzy poczuli się urażeni skojarzeniami Černý’ego.
Bo ukryć się nie da, wystawa ta jest niepoprawna politycznie. I na moje niefachowe oko trzeba naprawdę dużej odwagi, by zaprezentować na przykład Włochów jako piłkarskich onanistów (coś w tym jest… ale wiem też, jakie będę miała skojarzenie, gdy na następnych mistrzostwach piłkarze kraju dowolnego będą żywiołowo cieszyć się ze zdobytej bramki, rozpłaszczając na murawie szczęśliwego strzelca). Co dalej wymyśli czeski artysta cholera wie, ale mam nadzieję, że będzie o tym głośno. Z drugiej strony mam wrażenie, że jego artystyczne happeningi oraz on sam traktowani są przez media jako wentyl bezpieczeństwa dla ograniczanych zapisami politycznej poprawności ludzi. Jakoś tak dopiero po chwili człowiek zaczyna sobie zdawać sprawę z własnych myślowych schematów. A naczytałam się w swym życiu za dużo fantastyki naukowej, by mnie powszechna poprawność nie tylko polityczna oraz zapisy o ‘mowie nienawiści’ nie zaczynały poważnie niepokoić.