..:: e-Lady.pl ::..

Okładki kolorowych magazynów nie rujnują mojego samopoczucia, a lustro więcej niż lubię. Sabotaż zgotowało mi ogłoszenie o poszukiwaniach dawczyń jajeczek…

Ogłoszenie ryczało okrągłą sumą 75 tysięcy dolarów za oddanie swojego jajeczka jakiejś poczciwej instytucji, która wyprodukuje komuś bogatemu za to piękne potomstwo. Kuszące, zwłaszcza gdy ktoś nie jest ze swoimi jajeczkami przesadnie emocjonalnie związany, a za pozbycie się jednego (zamiast comiesięcznego wyrzucania do kosza) może dostać kasę na podróż dokoła świata i kieckę od Gucciego.

No więc chciwie oglądam kryteria dla dawczyń:

rasa kaukaska – odfajkowane; nawet rozumiem, że nie chcą mieć Wietnamców w domu; nie każdy ma serce jak Angelina Jolie.

wzrost min. 172 – odfajkowane; też rozumiem, sama bym dziecku nie życzyła obitej łokciami głowy przez całe życie…

wyższe wykształcenie – odfajkowane; zrozumiałe jak najbardziej – nikt nie chce chodzić na wywiadówki i słuchać, że jego pociecha to największy debil w klasie.

atrakcyjna (doświadczenie w modelingu mile widziane!) – hmmm… no odfajkowane, też rozumiem, choć wiadomo, że z tą urodą i inteligencją w parze to różnie bywa; nie lepiej by się zdecydować na jedno?

atletyczna – odfajkowane podwójnie; codzienny Pilates może cię wzbogacić o 75 kawałków!

brak poważnych medycznych problemów – odfajkowane; zapalenie pęcherza chyba by wybaczyli…

No więc już zacieram ręcę, obmyślam czy jechać najpierw do Azji czy uderzać w New York raczej a tu ostatnie kryterium:

wiek 18-28… I klapa, porażka na całej linii, pojechać mogę do Łeby na flądrę najwyżej.

I tak się jakoś głupio zaczyna człowiek czuć – niby młody ciałem i duchem, a nagle ci mówią, że na materiał genetyczny już jesteś trochę spróchniała. Czuję jak zmarszczki pękają mi na czole a jajeczka pękają jak purchawki…