..:: e-Lady.pl ::..

Mamy w bloku taki klubik osiedlowy dla maluchów. I tak sobie wymyśliłam, że wrzucę tam Darusia na dwie godziny dziennie i dam dyla. Popracuję w tym czasie. Obiad Staremu ugotuję. I, jak pragnę luksusu, wydepiluję sobie nareszcie nogi… (Nic to, że nieliczna wolna chwila wystarcza li i jedynie na wzięcie prysznica.)

Przychodzimy z Gangreną o dziewiątej. I natychmiast okazuje się, że roczny osesek to nie, roczne dzieciątko to jeszcze za małe, aby zostać samo. Jeśli juz chcę, aby miało kontakt z dziećmi, to niestety musi zostać z opiekunem, czyli ze mną. No dobra, czego sie nie robi dla własnego dziecięcia.

Dwulatki robią wycinanki, wyklejanki. Zajęcia prowadzi Karolina. Daruś wybałusza przerazone gały, pierwszy raz w życiu widzi nożyczki. Dzieci śmiecą, Karolina każe im sprzątać.

Mała Marysia nie sprząta. Staje przy mnie i jak modelowy dwulatek zaczyna: A kto to Daruś? Dzidziuś – odpowiadam. A Czemu nie chodzi? Bo jeszcze nie umie. A czemu? Bo jest za malutki. A dlaczego?

Rany, tracę cierpliwość. Więc jeszcze to mnie czeka…

Dzieci w nagrodę za sprzątanie są przez moment bujane przez Karolinę na kolanach. Marysia nagrody nie dostaje, ale zdaje się nic sobie z tego nie robić. Podoba mi sie ten klubik.

Karolina intonuje piosenkę. Dzieci otrzymuja instrumenty, a po chwili polecenie, żeby oddać instrument innemu dziecku. Przychodzi im to z trudem.

Daruś biegnie do dzieci na czworakach cały szczęśliwy. Obecny w klubiku Roch odwraca się, i rzuca przez ramię: Ty się z nami nie bawisz, jesteś za mały!

To samo stwierdza Karolina. Achajka, za wcześnie dla niego. Posiedź ty jeszcze rok z nim w domu. No i nie wypada mi sie nie zgodzić. Widzę na własne, niedowierzające wcześniej oczęta, że roczne dziecko nieszczególnie nadaje się do żlobka. Że lepiej mu z mamą w domku. Ech, trzeba będzie znaleźć pomoc do wykonywania pozyskanych zleceń…